Utworzenie Armii Krajowej 14 lutego 1942r.

Rozkaz o przekształceniu Związku Walki Zbrojnej w Armię Krajową (AK) wydał 14 lutego 1942 r. Naczelny Wódz gen. broni Władysław Sikorski. Decyzja o powstaniu tej organizacji wojskowej była podyktowana koniecznością scalenia polskich konspiracyjnych oddziałów zbrojnych i podporządkowania ich rządowi Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie. W skład AK weszło około 200 organizacji wojskowych, zarówno spod okupacji niemieckiej, jak i sowieckiej. Licząca w szczytowym momencie maksymalnie 390 tys. żołnierzy konspiracyjna armia stała się zbrojnym ramieniem Polskiego Państwa Podziemnego, obejmującego także cywilną działalność niepodległościową.
Głównym zadaniem AK było prowadzenie walki o odzyskanie niepodległości przez organizowanie samoobrony, akcji dywersyjnych oraz przygotowanie do powstania powszechnego, które miało wybuchnąć na ziemiach polskich w momencie militarnego załamania Niemiec. Kolejnymi komendantami AK byli: gen. bryg. Stefan Rowecki „Grot” (do czerwca 1943 r.), gen. dyw. Tadeusz Komorowski „Bór” (do października 1944 r.) oraz gen. bryg. Leopold Okulicki „Niedźwiadek” (do stycznia 1945 r.). W wyniku akcji „Burza”, powstania warszawskiego oraz wkroczenia Armii Czerwonej na ziemie polskie AK została osłabiona i w efekcie 19 stycznia 1945 r. rozwiązana rozkazem komendanta głównego.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Skip to content